Certyfikacja biomasy odpadowej w ramach EU

For the following materials certification process for waste and residues can be applied:

• Used Cooking Oil – UCO (a clear statement if the UCO is entirely of vegetable origin or entirely/partly of animal origin is required)
• Animal fat / tallow not intended for human consumption. A clear statement of the category 1, 2 or 3 according to regulation (EC) No 1774/2002 is required (only stating animal fat or tallow without the specific category is not sufficient)
• Brown Grease / Grease trap fat (this is grease or fat removed from wastewater sent down a sink drain)
• Palm sludge oil extracted from POME (Palm oil mill effluent)
• Crude glycerine
• Spent bleaching earth
• Tall oil pitch
• Starch slurry (low grade)

These materials must be specified as above on the certificate and on the delivery document. For the certification of other materials, the system user or certification body must contact in due time prior to the date of the audit.

Agricultural crop residues, residues from forestry and related industries including fisheries and aquaculture (straw, bagasse, husks, cobs, nut shells) must fulfill the land related sustainability criteria laid down in Art. 17 of the RED. 
For these materials, certification process for „regular“ biomass applies. A farmer providing agricultural crop residues has to sign and provide the correct self-declaration for waste and residues to the First Gathering Point.

Certyfikacja odpadów do produkcji biopaliw i biokomponentów

W Niemczech wprowadzono w życie możliwość zaliczenia biopaliw w procedurze "double counting" dla biomasy odpadowej. Jest to pierwsze tego typu opracowanie w Unii Europejskiej regulowane przez przepisy 36th BImSchV oraz Biokraft-NachV i BImSchV.

Podstawowym wymaganiem certyfikacji przy dostawach biomasy odpadowej (zużyte oleje roślinne, UCO, inna biomasa odpadowa) na rynek niemiecki jest zastosowanie schematów ISCC DE lub REDcert DE z rozszerzeniem na "waste".

Audyty kontrolne w ramach systemów DE obejmują 4 kontrole w 1 roku.

W przypadku dostaw biomasy odpadowej przeznaczonej na produkcję energii / biopaliw na pozostały rynek Unii Europejskiej również należy poddać certyfikacji taką biomasę. Certyfikacja ta jest możliwa w oparciu o schemat ISCC EU / REDcert EU z z rozszerzeniem na "waste"

Audyty kontrolne w tym przypadku są prowadzone 1x rok. 

Zachęcamy do skorzystania z naszej oferty www.certyfikacja-biopaliw.pl

Zaledwie 5,5% udziału biopaliw I generacji w NCW

Komisja ds. Środowiska Parlamentu Europejskiego przegłosowała wczoraj ograniczenia dla biopaliw pierwszej generacji. 

Przyjęto limit dla tych biopaliw na poziomie 5,5 proc. – co oznacza, że w ramach obowiązku osiągnięcia 10 proc. energii odnawialnej w transporcie (nałożonego przez dyrektywę 2009/28) można będzie uzyskać przez biopaliwa pierwszej generacji tylko taką ilość.

[link ENVI]

Biograce zatwierdzony przez Komisję Europejską

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie zatwierdzenia systemu narzędzie do obliczania emisji gazów cieplarnianych Biograce w odniesieniu do wykazania zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 98/70/WE oraz 2009/28/WE

[decyzja]

KE zaproponowała dla Polski karę ponad 133 tys. euro za każdy dzień

Komisja Europejska (KE) poinformowała, że pozywa Polskę i Cypr do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z niedopełnieniem obowiązku transpozycji dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii. Celem dyrektywy jest zapewnienie 20 proc. udziału energii odnawialnej w całkowitym zużyciu energii w UE do roku 2020. Państwa członkowskie miały dokonać wdrożenia tej dyrektywy do 5 grudnia 2010 r.

Zobowiązaliśmy się do osiągnięcia naszych celów w zakresie energii i klimatu do 2020 r. Z tego względu bardzo istotne jest, aby przepisy w zakresie energii odnawialnej były stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Odnawialne źródła energii stanowią odpowiedź na problemy w zakresie globalnej zmiany klimatu, europejskiego wzrostu gospodarczego i bezpieczeństwa dostaw - powiedział komisarz ds. energii. Günther Oettinger,

Komisja proponuje dla Polski dzienną karę pieniężną w wysokości 133 228,80 euro, natomiast dla Cypru - w wysokości 11 404,80 euro.

Według organu wykonawczego Unii zaproponowane kary uwzględniają czas trwania i wagę uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Jeżeli Trybunał przychyli się do wniosku Komisji, oba państwa będą musiały płacić dzienne kary pieniężne od dnia wydania wyroku do dnia zakończenia pełnej transpozycji. O ostatecznej wysokości dziennych kar pieniężnych zadecyduje Trybunał UE w Luksemburgu.

W Brukseli przypomniano, że KE odniosła się do kwestii braku transpozycji dyrektywy i wysłała do Polski „wezwanie do usunięcia uchybienia” w styczniu 2011 r., a do Cypru w listopadzie 2011 r. „Uzasadnioną opinię” przesłano Polsce w marcu 2012 r., a Cyprowi w czerwcu 2012 r. Pomimo tych działań wymienione państwa członkowskie nadal nie dokonały transpozycji.

Komisja analizuje również sytuację w pozostałych państwach członkowskich, do których skierowała wezwania do usunięcia uchybienia i uzasadnione opinie w związku z brakiem transpozycji dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii. W związku z tym w ciągu najbliższych miesięcy Komisja może wystąpić do Trybunału z kolejnymi sprawami.

W odniesieniu do sektora transportu w dyrektywie ustanowiono dla wszystkich państw członkowskich docelowy poziom 10 proc. udziału energii ze źródeł odnawialnych. W wypadkach gdy do osiągnięcia tego celu wykorzystuje się biopaliwa, muszą one spełniać wymogi w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Oznacza to, że surowce do produkcji biopaliw nie mogą pochodzić z obszarów cennych pod względem różnorodności biologicznej (takich jak obszary chronione) ani z obszarów, które wiążą duże ilości węgla (takich jak lasy lub torfowiska). Biopaliwa muszą również przyczyniać się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych bardziej niż paliwa kopalne.

Polska protestuje przeciw zmianom w dyrektywie 2009/28

Unia Europejska zmienia podejście do produkcji biopaliw tak aby dotować drugą generację. Polski rynek w tym zakresie na razie raczkuje i nie jest przygotowany na zmiany. Pierwsza instalacja w Polsce produkująca biopaliwa i biokomponenty o zdolnościach przemysłowych powstała dopier w 1999 r.

 

(na podstawie http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/polska;przeciwko;propozycji;ke;ograniczajacej;biopaliwa;z;upraw,238,0,1256686.html)

Redukcja NCW na lata 2012 i 2013

USTAWA

z dnia 27 maja 2011 r.

o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw 

Art. 1.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) olej napędowy zawierający do 7% objętościowo estrów metylowych kwasów tłuszczowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, stosowany w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym;”;

2) po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu:

„Art. 9a. 1. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do stacji zakładowych.

4. Kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 2, przeprowadza Inspekcja Handlowa.”;

3) po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu:

„Art. 31a. 1. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 9a, nie zamieszcza na stacji paliwowej czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, podlega grzywnie.

2. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 9a, nie zamieszcza na stacji zakładowej czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, podlega grzywnie.”.

Art. 2.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459) w art. 79 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97);”.

Art. 3.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 11 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) olej napędowy zawierający powyżej 7% objętościowo biokomponentów,”;

2) w art. 11 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) surowce rolnicze pozyskiwane z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą lub pośrednikiem lub”;

3) w art. 23:

a) w ust. 2 uchyla się pkt 2,

b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„4. W przypadku podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, które udokumentowały wykorzystanie w danym roku nie mniej niż 70% biokomponentów wytworzonych przez wytwórców, prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów, z:

1) surowców rolniczych pozyskiwanych z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą lub pośrednikiem, lub

2) biomasy pozyskiwanej na podstawie umowy dostawy zawartej między pośrednikiem a wytwórcą, lub

3) surowców rolniczych pozyskiwanych z produkcji własnej wytwórców,

 – minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy iloczynowi współczynnika redukcyjnego i Narodowego Celu Wskaźnikowego. W pozostałych przypadkach minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy Narodowemu Celowi Wskaźnikowemu.

5. Rada Ministrów co dwa lata do dnia 15 czerwca, określa w drodze rozporządzenia, wysokość współczynników redukcyjnych, o których mowa w ust. 4, na kolejne dwa lata, biorąc pod uwagę warunki zaopatrzenia w biokomponenty i relacje cenowe na rynku biokomponentów i paliw ciekłych.”;

4) w art. 30 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Wzory sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, opracowuje i udostępnia Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.”;

5) po art. 30 dodaje się art. 30a i art. 30b w brzmieniu:

„Art. 30a. 1. Podmioty, które sprzedały lub zbyły w innej formie biokomponenty, są obowiązane do przekazania nabywcy tych biokomponentów informacji pisemnych wskazujących rodzaje i ilości surowców rolniczych i biomasy, z których zostały wytworzone te biokomponenty, w podziale na biokomponenty wytworzone z:

1) surowców rolniczych pozyskanych z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą lub pośrednikiem;

2) biomasy pozyskanej na podstawie umowy dostawy zawartej między pośrednikiem a wytwórcą;

3) surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców;

4) surowców rolniczych lub biomasy pozyskanych w inny sposób niż określony w pkt 1–3.

2. Wytwórcy są obowiązani do przekazania Prezesowi Agencji Rynku Rolnego informacji pisemnych, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do biokomponentów wytworzonych przez tych wytwórców, a następnie sprzedanych lub zbytych w innej formie.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane nie później niż do końca miesiąca następującego po kwartale, w którym nastąpiła sprzedaż lub zbycie w innej formie tych biokomponentów.

4. Wzór informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, opracowuje i udostępnia Prezes Agencji Rynku Rolnego.

 Art. 30b. 

1. Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane do przekazywania, w terminie 90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, sprawozdań rocznych sporządzonych na podstawie faktur VAT, informacji, o których mowa w art. 30a ust. 1, lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

1) sprzedanych, zbytych w innej formie lub zużytych przez nie na potrzeby własne paliw ciekłych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach;

2) sprzedanych, zbytych w innej formie lub zużytych przez nie na potrzeby własne biopaliw ciekłych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych biopaliwach;

3) sprzedanych, zbytych w innej formie lub zużytych przez nie na potrzeby własne innych paliw odnawialnych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach;

4) rodzajów biokomponentów wykorzystanych w paliwach ciekłych, biopaliwach ciekłych i innych paliwach odnawialnych, o których mowa w pkt 1–3, ze wskazaniem pochodzenia tych biokomponentów według podziału określonego w art. 30a ust. 1.

2. Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, opracowuje i udostępnia Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.”;

6) w art. 33:

a) w ust. 1:

– po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) nie przekazał w terminie informacji pisemnej, o której mowa w art. 30a ust. 2, lub podał w tej informacji pisemnej nieprawdziwe dane;”,

– po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:

„8a) nie złożył w terminie sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 30b ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1, 2, 3a, 6–8a kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, wynosi 5 000 zł.”,

c) w ust. 9:

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w zakresie pkt 1–3a i 9 – Prezes Agencji Rynku Rolnego,”,

– pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) w zakresie pkt 5, 8 i 8a – Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.”.

Art. 4.

Współczynnik redukcyjny, o którym mowa w art. 23 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na lata 2012 i 2013 wynosi 0,85.

Art. 5.

1. Prezes Agencji Rynku Rolnego opracuje i udostępni pierwszy wzór informacji,
o którym mowa w art. 30a ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 3, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki opracuje i udostępni pierwszy wzór sprawozdania, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 3, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 pkt 3–6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Komunikat BLE w sprawie systemów ISCC DE/UE oraz REDcert DE/UE

Od 11 grudnia są Państwo zobowiązani do przestrzegania zasad, zgodnie z którymi:

- Do poziomu konwersji włącznie niedopuszczalne jest przetwarzanie lub sprzedaż towaru objętego certyfikacją DE na rzecz przedsiębiorstw i dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE jako towaru zrównoważonego w ramach certyfikacji UE. (Dla przykładu jednostce łącznikowej, która jest objęta wyłącznie certyfikacją UE, nie wolno wprowadzać do Nabisy towaru objętego certyfikacją DE w myśl § 2 ust. 3 nr 2 lub 3 rozporządzenia Biokraft-NachV jako towaru zrównoważonego, ponieważ stosownie do wytycznych Komisji z takim towarem należy postępować jak z towarem niezrównoważonym. Jednakże taka jednostka poprzez swój dostęp w ramach certyfikacji UE mogłaby wprowadzić towar objęty certyfikacją DE wyłącznie jako towar zrównoważony w oparciu o wytyczne dobrowolnego systemu i tym samym naruszyć zalecenia Komisji, lub też wprowadzić do Nabisy towar, który w przedsiębiorstwie objętym certyfikacją UE jest przetwarzany jako towar niezrównoważony.)

- Tak samo niedopuszczalne jest przetwarzanie lub sprzedaż towaru objętego certyfikacją DE na rzecz tych zakładów i dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE, którzy w łańcuchu tworzenia wartości znajdują się przed poziomem konwersji, jeżeli z takim towarem postępowanoby tak jak z towarem zrównoważonym zgodnie z certyfikacją UE.

- Powyższe nie dotyczy jedynie dostawców zlokalizowanych po poziomie konwersji ze względu na zastosowanie państwowej bazy danych systemu zrównoważonej biomasy (Nabisy), chyba że jednoznaczne wytyczne Komisji stanowią inaczej, oraz

- W konsekwencji tego jednostkom łącznikowym objętym certyfikacją DE w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia BiokraftNachV lub BioSt-NachV oraz przedsiębiorstwom i dostawcom, którzy przynależą do uznawanych krajowych systemów certyfikacji, nie wolno przyjmować od zakładów objętych wyłącznie certyfikacją UE towaru zrównoważonego objętego certyfikacją krajową lub towaru objętego certyfikacją DE. Dzieje się tak dlatego, że zaakceptowane przez Komisję dowolne systemy lub sama Komisja nie są w stanie zapewnić kontroli lub nadzoru nad zrównoważonym towarem objętym certyfikacją DE w w momencie, kiedy ten znajduje się w zakładach oraz u dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE. Dlatego też przedsiębiorstwo objęte certyfikacją DE przyjmując taki towar krajowy od przedsiębiorstwa objętego wyłącznie certyfikacją UE postępuje z nim jak z towarem niezrównoważonym.