2019/03/08

NCR i jego wpływ na 2020 rok

Wielkość minimalnego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia ww. paliw i energii elektrycznej, czyli NCR, wynosi 6%. Ograniczenie to powinno zostać osiągnięte do 31 grudnia 2020 r. Stanowi o tym art. 30b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Na podstawie art. 30d ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, obowiązek realizacji NCR może być wykonywany wspólnie przez kilka podmiotów, co również wymaga poinformowania Prezesa URE. W 2018 r. żaden z podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy takiej informacji nie przedłożył. Podobnie, żaden z podmiotów wymienionych wyżej w lit. b i c nie zdecydował się w 2018 r. na włączenie się w realizację NCR. 

Realizacja celu redukcyjnego przez zobowiązane podmioty, powiązana jest z obowiązkiem sprawozdawczym na podstawie art. 30i ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Obowiązek ten obejmuje przekazywanie Prezesowi URE sprawozdań rocznych dotyczących emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, sporządzanych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, w terminie do 31 marca roku następującego po roku sprawozdawczym. W 2018 r. sprawozdania roczne zostały przekazane Prezesowi URE po raz pierwszy za rok 2017, co wynika z art. 5 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw. 

W odróżnieniu od obowiązku realizacji NCW, który jest wykonywany w cyklach rocznych, realizacja NCR, jak wspomniano, ma charakter jednorazowy i cel ma zostać osiągnięty do końca 2020 r. Sprawozdawczość składana za 2017 r. i za kolejne lata poprzedzające 2020 r. ma zatem przede wszystkim charakter informacyjny. Dostarcza informacji o tempie realizacji tego celu oraz sposobach jego realizacji.

NCW czy NCR ? – Regulacje dla OZE, które zostały zapisane w dyrektywie RED II, zakładają również zwiększenie roli biopaliw drugiej generacji. Do 2030 roku co najmniej 14 proc. paliw wykorzystywanych w transporcie ma pochodzić ze źródeł odnawialnych, przy czym biopaliwa pierwszej generacji o wysokim ryzyku "pośredniej zmiany sposobu użytkowania gruntów” od 2030 roku nie będą już wliczane do celów UE w zakresie energii odnawialnej. 

Od 2019 roku udział biopaliw pierwszej generacji w realizacji tych celów ma stopniowo maleć, aż do osiągnięcia zerowego poziomu w 2030 roku. 

Wdrożenie dyrektywy RED II ma na celu realizację nowego unijnego celu zakładającego zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w unijnym miksie energii do roku 2030 do poziomu co najmniej 32 proc. 

Cel na poziomie 32 proc. będzie wiążący tylko na poziomie całej Unii Europejskiej. W przeciwieństwie do celu na rok 2020 wynikającego z pierwszej dyrektywy OZE, nie złożą się na niego obowiązkowe cele krajowe. 

Przyjęte zasady zarządzania unią energetyczną mają jednak zapewnić, że poszczególne kraje będą stopniowo zwiększać udział energii odnawialnej w swoich miksach energetycznych.

2019/01/18

Dyrektywa RED II > 2018/2001

Informujemy, że w grudniu 2018 r. została ogłoszona DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, potocznie zwana dyrektywą RED II. 

Dyrektywa określa cele zużycia odnawialnych źródeł energii w latach 2021 - 2030. Wprowadza również wiele zmian w obszarze certyfikacji zrównoważonej produkcji biopaliw, które będą obowiązywać od 2021 roku. 

Celem przyjętych regulacji jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w unijnym miksie energetycznym do 32 proc. do roku 2030, co ma z kolei prowadzić – wraz z realizacją działań zwiększających efektywność energetyczną – do ograniczenia unijnych emisji CO2 o 40 proc. w porównaniu z emisjami z 1990 r.

2018/01/02

Wyliczenia emisji GHG / Kalkulacje emisji GHG

W dniu 01.01.2018 weszły w życie nowe przepisy dotyczące redukcji emisji GHG w łańcuchu życia biopaliw. Obecnie obowiązujący 35% redukcji emisji zastępuje poziom 50%. 

Zgodnie z dyrektywą 2009/28/WE wyłącznie następujące rodzaje biomasy spełniają wymagania w zakresie 50% redukcji emisji GHG w całym cyklu życia biopaliw:

a) FAME z nasion słonecznika
b) FAME z UCO oraz tłuszczy zwierzęcych (kat. 1, kat. 2)
c) etanol z buraków cukrowych 

Zmiana ta oznacza obowiązek policzenia emisji GHG dla producentów w łańcuchu:
a) RME z rzepaku,
b) FAME z soi,
c) FAME z kwasów tłuszczowych oraz odpadów,
d) etanolu z kukurydzy, pszenicy, pszenżyta, żyta,
e) etanolu z odpadów,

oraz wielu innych surowców do produkcji biokomponentów. 

W tym miejscu istotne jest aby wspomnieć, że na rynku wiele firm doradczych oferujących usługi w zakresie wyliczeń emisji GHG. Jednostki certyfikujące zostały zobligowane przez Komisję Europejską do weryfikacji wyliczeń emisji gazów cieplarnianych przez wyszkolonych weryfikatorów. Zalecamy tym samym potwierdzenie kompetencji przez osoby wykonujące usługi związane z emisjami GHG.

Z naszej strony oferujemy usługi związane z przeprowadzeniem wyliczeń emisji GHG. Telefon kontaktowy +48 665606846

2017/09/01

Drodzy Państwo,

w nawiązaniu do wielu pytań dotyczących zmian w funkcjonowaniu systemów certyfikacji biomasy / biopaliwa, pragniemy przekazać informacje odnoszące się do zapowiadanych i wymaganych zmian.
Zmiany te są realizacją przez systemy certyfikacji KZR INIG, REDcert EU, ISCC EU, wytycznych Komisji Europejskiej w zakresie przekazywania emisji kolejnym podmiotom w łańcuchu zrównoważonego rozwoju (dokument „Note on the conducting and verifying actual calculations of GHG emission savings version 2.0").
Najważniejsze zmiany dotyczą następujących informacji zbieranych i przekazywanych na wszystkich etapach łańcucha zrównoważonego rozwoju i dotyczą:
1) Podawania wszystkich składowych, ze wzoru dostępnego w dyrektywie 2009/28/WE - link, na każdym etapie łańcucha KZR:
2) Deklarowania emisji GHG z etapu uprawy biomasy nieprzetworzonej (rzepak, kukurydza, pszenica, buraki cukrowe, żyto i pszenżyto). W tym przypadku producent rolny / gospodarstwo może wykorzystywać trzy typy emisji:
  • emisję standardową (tylko dla rzepaku, kukurydzy, pszenicy) dla obszaru całej Polski (biomasa: kukurydza z obszarów województw świętokrzyskie, warmińsko-mazurskie, zachodnio-pomorskie, pomorskie oraz kukurydza spoza EU nie spełnia wymagań dyrektywy 2009/28/WE);
  • emisję średnią z obszarów województw NUTS2, przy czym musi być ona wyrażona w jednostkach kg CO2eq / tonę (dostępne przeliczenia na stronach Komisji Europejskiej);
  • emisję rzeczywistą dla etapu uprawy wyrażoną w jednostkach kg CO2eq / tonę suchej masy;
3) Przeliczanie emisji GHG musi się odbywać każdorazowo na suchą masę, tym samym należy znać specyfikację / biomasy, można również wykorzystać zapisy umowy na dostawy lub sprzedaży.
4) W przypadku przedsiębiorstw przetwarzających biomasę może być wykorzystywany jeden typ emisji tj. albo stosowane są wartości domyślne z dyrektywy, albo wartości rzeczywiste.
5) W przypadku zastosowania emisji rzeczywistych wartość z transportu musi być podana na każdym etapie łańcucha KZR (np. od dostawcy rolnego do punktu skupu, od punktu skupu do olejarni, od olejarni do estrowni i od estrowni do baz magazynowych). W przypadku wytwórców biokomponentów należy dodatkowo doliczyć emisje składowe z bazy magazynowej i dystrybucji.

Przedstawione zmiany nie wyczerpują tematu całościowych zmian i są wyłącznie wycinkiem, który jest najbardziej istotny z punktu widzenia przekazywania danych na temat emisji GHG. Szczegóły zmian znajdują się na stronach internetowych systemów oraz Komisji Europejskiej.

W załączniku znajdziecie Państwo przykładowe poświadczenia dla różnych rodzajów biomasy i biomasy przetworzonej, aktualne deklaracje własne dostawców rolnych oraz zaktualizowaną tabelę emisji NUTS2 dla Polski.

W ramach naszej działalności możemy Państwu pomóc w zakresie:
  • a) weryfikacji danych i przeliczeń emisji GHG
  • b) wyliczeń emisji GHG dla etapów uprawy, przetwórstwa, transportu
  • c) szkoleń pracowników z wymagań systemów KZR INIG, ISCC, REDcert, 2BSvs i innych
  • d) uzyskaniu niezbędnych certyfikatów i pozwoleń
  • e) innych systemów tj. HACCP, GMP+, non-GMO, QS, FAMI-QS, ISO
Zapraszamy do współpracy !
W razie pytań lub sugestii proszę o kontakt.

2017/08/10

System REDcert EU zatwierdzony

Komisja Europejska zatwierdziła system zrównoważonego rozwoju REDcert EU na kolejny okres. W dniu 10.08.2017 r. Komisja Europejska opublikowała decyzję dotyczącą odnawiającego zatwierdzenia systemu REDcert EU. Tym samym w tym przypadku nie nastąpi brak zachowania ciągłości, jak to miało miejsce w przypadku systemu ISCC EU.



2016/12/17

Wytwórca zadeklaruje datę powstania instalacji

W związku ze zmianami w ustawie prawo energetyczne podmioty wytwarzający biokomponenty w Polsce jak również w innych krajach zobowiązani są do deklarowania daty powstania instalacji.

Wynika to wprost z wymagań dyrektywy 2009/28/WE (zmiany tzw. dyrektywy ILUC), która wprowadza obowiązek spełnienia wymagania w zakresie 60% ograniczenia emisji GHG przez biokomponenty, które pozyskano z instalacji, która rozpoczęła działanie po dniu 5 października 2015 r. 
Wymóg ograniczenia emisji GHG na poziomie 60% skutkuje tym, że emisja GHG dla produktów powstałych w tych instalacjach nie może być wyższa niż 33,52 g CO2eq/MJ
Instalację uznaje się za działającą jeżeli prowadzona jest fizyczna produkcja biokomponentów w dniu 05 października 2015 r.
W przypadku instalacji, które działały w dniu 5 października 2015 r. lub przed tą datą, biokomponenty zapewniają ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 35% do dnia 31 grudnia 2017 r. i o co najmniej 50 % od dnia 1 stycznia 2018 r.