Zaledwie 5,5% udziału biopaliw I generacji w NCW

Komisja ds. Środowiska Parlamentu Europejskiego przegłosowała wczoraj ograniczenia dla biopaliw pierwszej generacji. 

Przyjęto limit dla tych biopaliw na poziomie 5,5 proc. – co oznacza, że w ramach obowiązku osiągnięcia 10 proc. energii odnawialnej w transporcie (nałożonego przez dyrektywę 2009/28) można będzie uzyskać przez biopaliwa pierwszej generacji tylko taką ilość.

[link ENVI]

Biograce zatwierdzony przez Komisję Europejską

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie zatwierdzenia systemu narzędzie do obliczania emisji gazów cieplarnianych Biograce w odniesieniu do wykazania zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 98/70/WE oraz 2009/28/WE

[decyzja]

KE zaproponowała dla Polski karę ponad 133 tys. euro za każdy dzień

Komisja Europejska (KE) poinformowała, że pozywa Polskę i Cypr do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku z niedopełnieniem obowiązku transpozycji dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii. Celem dyrektywy jest zapewnienie 20 proc. udziału energii odnawialnej w całkowitym zużyciu energii w UE do roku 2020. Państwa członkowskie miały dokonać wdrożenia tej dyrektywy do 5 grudnia 2010 r.

Zobowiązaliśmy się do osiągnięcia naszych celów w zakresie energii i klimatu do 2020 r. Z tego względu bardzo istotne jest, aby przepisy w zakresie energii odnawialnej były stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Odnawialne źródła energii stanowią odpowiedź na problemy w zakresie globalnej zmiany klimatu, europejskiego wzrostu gospodarczego i bezpieczeństwa dostaw - powiedział komisarz ds. energii. Günther Oettinger,

Komisja proponuje dla Polski dzienną karę pieniężną w wysokości 133 228,80 euro, natomiast dla Cypru - w wysokości 11 404,80 euro.

Według organu wykonawczego Unii zaproponowane kary uwzględniają czas trwania i wagę uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Jeżeli Trybunał przychyli się do wniosku Komisji, oba państwa będą musiały płacić dzienne kary pieniężne od dnia wydania wyroku do dnia zakończenia pełnej transpozycji. O ostatecznej wysokości dziennych kar pieniężnych zadecyduje Trybunał UE w Luksemburgu.

W Brukseli przypomniano, że KE odniosła się do kwestii braku transpozycji dyrektywy i wysłała do Polski „wezwanie do usunięcia uchybienia” w styczniu 2011 r., a do Cypru w listopadzie 2011 r. „Uzasadnioną opinię” przesłano Polsce w marcu 2012 r., a Cyprowi w czerwcu 2012 r. Pomimo tych działań wymienione państwa członkowskie nadal nie dokonały transpozycji.

Komisja analizuje również sytuację w pozostałych państwach członkowskich, do których skierowała wezwania do usunięcia uchybienia i uzasadnione opinie w związku z brakiem transpozycji dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii. W związku z tym w ciągu najbliższych miesięcy Komisja może wystąpić do Trybunału z kolejnymi sprawami.

W odniesieniu do sektora transportu w dyrektywie ustanowiono dla wszystkich państw członkowskich docelowy poziom 10 proc. udziału energii ze źródeł odnawialnych. W wypadkach gdy do osiągnięcia tego celu wykorzystuje się biopaliwa, muszą one spełniać wymogi w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Oznacza to, że surowce do produkcji biopaliw nie mogą pochodzić z obszarów cennych pod względem różnorodności biologicznej (takich jak obszary chronione) ani z obszarów, które wiążą duże ilości węgla (takich jak lasy lub torfowiska). Biopaliwa muszą również przyczyniać się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych bardziej niż paliwa kopalne.

Polska protestuje przeciw zmianom w dyrektywie 2009/28

Unia Europejska zmienia podejście do produkcji biopaliw tak aby dotować drugą generację. Polski rynek w tym zakresie na razie raczkuje i nie jest przygotowany na zmiany. Pierwsza instalacja w Polsce produkująca biopaliwa i biokomponenty o zdolnościach przemysłowych powstała dopier w 1999 r.

 

(na podstawie http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/polska;przeciwko;propozycji;ke;ograniczajacej;biopaliwa;z;upraw,238,0,1256686.html)

Redukcja NCW na lata 2012 i 2013

USTAWA

z dnia 27 maja 2011 r.

o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw 

Art. 1.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) olej napędowy zawierający do 7% objętościowo estrów metylowych kwasów tłuszczowych, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, stosowany w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym;”;

2) po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu:

„Art. 9a. 1. Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu paliw ciekłych na stacjach paliwowych są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tych stacjach.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do stacji zakładowych.

4. Kontrolę wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 2, przeprowadza Inspekcja Handlowa.”;

3) po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu:

„Art. 31a. 1. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 9a, nie zamieszcza na stacji paliwowej czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, podlega grzywnie.

2. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 9a, nie zamieszcza na stacji zakładowej czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, podlega grzywnie.”.

Art. 2.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593 oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459) w art. 79 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) kontrola jest przeprowadzana na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z 2008 r. Nr 157, poz. 976 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97);”.

Art. 3.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 11 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) olej napędowy zawierający powyżej 7% objętościowo biokomponentów,”;

2) w art. 11 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) surowce rolnicze pozyskiwane z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą lub pośrednikiem lub”;

3) w art. 23:

a) w ust. 2 uchyla się pkt 2,

b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„4. W przypadku podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy, które udokumentowały wykorzystanie w danym roku nie mniej niż 70% biokomponentów wytworzonych przez wytwórców, prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów, z:

1) surowców rolniczych pozyskiwanych z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą lub pośrednikiem, lub

2) biomasy pozyskiwanej na podstawie umowy dostawy zawartej między pośrednikiem a wytwórcą, lub

3) surowców rolniczych pozyskiwanych z produkcji własnej wytwórców,

 – minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy iloczynowi współczynnika redukcyjnego i Narodowego Celu Wskaźnikowego. W pozostałych przypadkach minimalny udział, o którym mowa w ust. 1, jest równy Narodowemu Celowi Wskaźnikowemu.

5. Rada Ministrów co dwa lata do dnia 15 czerwca, określa w drodze rozporządzenia, wysokość współczynników redukcyjnych, o których mowa w ust. 4, na kolejne dwa lata, biorąc pod uwagę warunki zaopatrzenia w biokomponenty i relacje cenowe na rynku biokomponentów i paliw ciekłych.”;

4) w art. 30 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Wzory sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, opracowuje i udostępnia Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.”;

5) po art. 30 dodaje się art. 30a i art. 30b w brzmieniu:

„Art. 30a. 1. Podmioty, które sprzedały lub zbyły w innej formie biokomponenty, są obowiązane do przekazania nabywcy tych biokomponentów informacji pisemnych wskazujących rodzaje i ilości surowców rolniczych i biomasy, z których zostały wytworzone te biokomponenty, w podziale na biokomponenty wytworzone z:

1) surowców rolniczych pozyskanych z gospodarstwa rolnego położonego na obszarze co najmniej jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym na podstawie umowy kontraktacji zawartej między producentem rolnym prowadzącym to gospodarstwo a wytwórcą lub pośrednikiem;

2) biomasy pozyskanej na podstawie umowy dostawy zawartej między pośrednikiem a wytwórcą;

3) surowców rolniczych pozyskanych z produkcji własnej wytwórców;

4) surowców rolniczych lub biomasy pozyskanych w inny sposób niż określony w pkt 1–3.

2. Wytwórcy są obowiązani do przekazania Prezesowi Agencji Rynku Rolnego informacji pisemnych, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do biokomponentów wytworzonych przez tych wytwórców, a następnie sprzedanych lub zbytych w innej formie.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane nie później niż do końca miesiąca następującego po kwartale, w którym nastąpiła sprzedaż lub zbycie w innej formie tych biokomponentów.

4. Wzór informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, opracowuje i udostępnia Prezes Agencji Rynku Rolnego.

 Art. 30b. 

1. Podmioty realizujące Narodowy Cel Wskaźnikowy są obowiązane do przekazywania, w terminie 90 dni po zakończeniu roku kalendarzowego, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, sprawozdań rocznych sporządzonych na podstawie faktur VAT, informacji, o których mowa w art. 30a ust. 1, lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

1) sprzedanych, zbytych w innej formie lub zużytych przez nie na potrzeby własne paliw ciekłych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach;

2) sprzedanych, zbytych w innej formie lub zużytych przez nie na potrzeby własne biopaliw ciekłych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych biopaliwach;

3) sprzedanych, zbytych w innej formie lub zużytych przez nie na potrzeby własne innych paliw odnawialnych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach;

4) rodzajów biokomponentów wykorzystanych w paliwach ciekłych, biopaliwach ciekłych i innych paliwach odnawialnych, o których mowa w pkt 1–3, ze wskazaniem pochodzenia tych biokomponentów według podziału określonego w art. 30a ust. 1.

2. Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, opracowuje i udostępnia Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.”;

6) w art. 33:

a) w ust. 1:

– po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) nie przekazał w terminie informacji pisemnej, o której mowa w art. 30a ust. 2, lub podał w tej informacji pisemnej nieprawdziwe dane;”,

– po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:

„8a) nie złożył w terminie sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 30b ust. 1, lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1, 2, 3a, 6–8a kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, wynosi 5 000 zł.”,

c) w ust. 9:

– pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w zakresie pkt 1–3a i 9 – Prezes Agencji Rynku Rolnego,”,

– pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) w zakresie pkt 5, 8 i 8a – Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.”.

Art. 4.

Współczynnik redukcyjny, o którym mowa w art. 23 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na lata 2012 i 2013 wynosi 0,85.

Art. 5.

1. Prezes Agencji Rynku Rolnego opracuje i udostępni pierwszy wzór informacji,
o którym mowa w art. 30a ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 3, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki opracuje i udostępni pierwszy wzór sprawozdania, o którym mowa w art. 30b ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 3, w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 pkt 3–6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.

Komunikat BLE w sprawie systemów ISCC DE/UE oraz REDcert DE/UE

Od 11 grudnia są Państwo zobowiązani do przestrzegania zasad, zgodnie z którymi:

- Do poziomu konwersji włącznie niedopuszczalne jest przetwarzanie lub sprzedaż towaru objętego certyfikacją DE na rzecz przedsiębiorstw i dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE jako towaru zrównoważonego w ramach certyfikacji UE. (Dla przykładu jednostce łącznikowej, która jest objęta wyłącznie certyfikacją UE, nie wolno wprowadzać do Nabisy towaru objętego certyfikacją DE w myśl § 2 ust. 3 nr 2 lub 3 rozporządzenia Biokraft-NachV jako towaru zrównoważonego, ponieważ stosownie do wytycznych Komisji z takim towarem należy postępować jak z towarem niezrównoważonym. Jednakże taka jednostka poprzez swój dostęp w ramach certyfikacji UE mogłaby wprowadzić towar objęty certyfikacją DE wyłącznie jako towar zrównoważony w oparciu o wytyczne dobrowolnego systemu i tym samym naruszyć zalecenia Komisji, lub też wprowadzić do Nabisy towar, który w przedsiębiorstwie objętym certyfikacją UE jest przetwarzany jako towar niezrównoważony.)

- Tak samo niedopuszczalne jest przetwarzanie lub sprzedaż towaru objętego certyfikacją DE na rzecz tych zakładów i dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE, którzy w łańcuchu tworzenia wartości znajdują się przed poziomem konwersji, jeżeli z takim towarem postępowanoby tak jak z towarem zrównoważonym zgodnie z certyfikacją UE.

- Powyższe nie dotyczy jedynie dostawców zlokalizowanych po poziomie konwersji ze względu na zastosowanie państwowej bazy danych systemu zrównoważonej biomasy (Nabisy), chyba że jednoznaczne wytyczne Komisji stanowią inaczej, oraz

- W konsekwencji tego jednostkom łącznikowym objętym certyfikacją DE w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia BiokraftNachV lub BioSt-NachV oraz przedsiębiorstwom i dostawcom, którzy przynależą do uznawanych krajowych systemów certyfikacji, nie wolno przyjmować od zakładów objętych wyłącznie certyfikacją UE towaru zrównoważonego objętego certyfikacją krajową lub towaru objętego certyfikacją DE. Dzieje się tak dlatego, że zaakceptowane przez Komisję dowolne systemy lub sama Komisja nie są w stanie zapewnić kontroli lub nadzoru nad zrównoważonym towarem objętym certyfikacją DE w w momencie, kiedy ten znajduje się w zakładach oraz u dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE. Dlatego też przedsiębiorstwo objęte certyfikacją DE przyjmując taki towar krajowy od przedsiębiorstwa objętego wyłącznie certyfikacją UE postępuje z nim jak z towarem niezrównoważonym.

Projekt BIOGRACE - zamknięty

Projekt BIOGRACE zostanie zamknięty w końcu marca 2013 r. 

Jago zadaniem było usystematyzowanie oraz ujednolicenie metodyk wyliczania emisji gazów cieplarnianych (GHG).

www.biograce.net

Zmian w systemach certyfikacji ISCC i REDcert ciąg dalszy.

A) Obrót towarami z certyfikacją DE wewnątrz systemów UE
Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia (BLE) pismem z dnia 15 listopada 2012 roku przekazał zatwierdzonym przez siebie systemom certyfikacji następujące zasady i tym samym potwierdził dotychczasową praktykę stosowaną w systemie REDcert:
−     Do poziomu konwersji włącznie (= czyli nabywca pierwotny, dostawca, sprzedawca zlokalizowany przed ostatnią jednostką łącznikową i wszystkie zakłady konwersji) nie dopuszcza się przetwarzania lub sprzedaży biomasy objętej certyfikacją DE na rzecz przedsiębiorstw objętych wyłącznie certyfikacją UE.
−     Również nie dopuszcza się przetwarzania lub sprzedaży towarów objętych sprzedażą lub certyfikacją DE na rzecz tych zakładów i dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE, którzy w łańcuchu tworzenia wartości znajdują się przed poziomem konwersji, jeżeli towary te byłyby określane jako zrównoważone w myśl systemów UE. Takiego towaru nie należy traktować jak towarów zrównoważonych.
−     Niniejsze zasady nie dotyczą dostawców zlokalizowanych po poziomie konwersji, ponieważ w takim przypadku zastosowanie znajduje Nabisy.

Co to konkretnie znaczy?

1. Przedsiębiorstwa objęte wyłącznie certyfikacją UE zmuszone są traktować towary z certyfikacją DE jako niezrównoważone.
2. Przedsiębiorstwa aż po ostatnią jednostkę łącznikową włącznie, objęte wyłącznie certyfikacją DE:

a) mogą przyjmować biomasę od przedsiębiorstw objętych wyłącznie certyfikacją UE traktując ją jako biomasę bez certyfikacji DE, lub
b) mogą przekazywać biomasę do przedsiębiorstw objętych wyłącznie certyfikacją UE traktując ją jako biomasę bez certyfikacji DE.
W obu przypadkach biomasę należy traktować tak jak produkt niezrównoważony!
Jednakże było i nadal jest możliwe sprzedawanie lub przyjmowanie biomasy z certyfikacją UE a następnie jej dalsze przekazywanie jako towaru z certyfikacją DE.

1. Te ścisłe wytyczne nie obowiązują dostawców zlokalizowanych po ostatniej jednostce łącznikowej, ponieważ umieszczenie w Nabisy poświadczeń zrównoważonego rozwoju daje możliwość potwierdzenia tożsamości biopaliwa w sposób nie budzący żadnych wątpliwości.

Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia uzasadnia konieczność stosowania powyższych zasad „brakiem gwarancji, ze w zakładach i u dostawców objętych wyłącznie certyfikacją UE systemy UE prowadzą nadzór i kontrolę nad towarami DE tak jak nad towarami zrównoważonymi.“
Powyższe wytyczne Federalnego Instytutu Rolnictwa i Wyżywienia stanowią potwierdzenie dla dotychczasowych wypowiedzi i opinii REDcert: Sprzedaż/przetwarzanie towarów DE zawsze wymaga posiadania ważnego certyfikatu DE.

W związku z powyższym tym wszystkim uczestnikom obu systemów REDcert-DE i REDcert-UE, którzy (muszą realizować) realizują dostawy z REDcert-DE do REDcert-UE lub do innego systemu, zaleca się przynajmniej okresową „podwójną certyfikację“ (patrz biuletyn Redcert 9/2012 i 11/2012). Dla większości przedsiębiorstw decydujące jest to, jakiego systemu dla przyszłych dostaw oczekuje od nich „najbliższe ogniwo łańcucha zrównoważonego rozwoju“ = odbiorca towaru = hurtownik / olejarnia.

B) Obliczanie zawartości energii w biometanie
Obliczając zawartość energii w biogazie, której podania wymaga się w poświadczeniach zrównoważonego rozwoju, dotychczas Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia dla jednostki „MJ/I“ stosował niewłaściwy czynnik. Z inicjatywy REDcert doszło w międzyczasie do skorygowania odpowiednich wartości. Na stronie internetowej REDcert umieszczono aktualne ważne wartości, które są dostępne dla uczestników systemu REDcert na stronie http://www.redcert.eu w zakładce Documents/Codes-BM-Arten_THG-Dichte-Stand_2012.pdf, po uprzednim zalogowaniu się przy użyciu nazwy użytkownika i hasła.
Dotychczasowe poświadczenia zrównoważonego rozwoju zawierające nieprawidłowo obliczoną zawartość energii w biogazie będą przez Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia akceptowane.

C) Zmiana federalnego rozporządzenia  o ochronie przed imisjami BImSchV
Niebawem w Monitorze Federalnym opublikowane zostanie 36 rozporządzenie dotyczące realizacji rozporządzenia o ochronie przed imisjami, które wchodzi w życie z dniem 01 stycznia 2013 roku. W rozporządzeniu postanowiono, że

1. przedsiębiorstwa przetwarzające biomasę na biopaliwo i chcące dokonać podwójnego zaliczenia tego paliwa w celu wypełnienia obowiązkowej kwoty biopaliw, koniecznie muszą przystąpić do jednego z zatwierdzonych przez Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia systemów certyfikacji REDcert-DE. Instytut ten nie będzie akceptował certyfikacji opartej na systemie zatwierdzonym przez Komisję Unii Europejskiej;
2. samo prowadzenie bilansu masy dla biomasy / biopaliw nie wystarczy, konieczna jest możliwość identyfikacji ich tożsamości, co oznacza, że aż do ostatniej jednostki łącznikowej nie może dojść do fizycznego zmieszania tej biomasy / tego biopaliwa z inną biomasą;
3. jednostki przekazujące odpady i pozostałości w myśl 36 rozporządzenia o ochronie przed imisjami zobligowane są do wystawienia oświadczenia własnego i przekazania go do punktów odbioru. Wzór oświadczenia własnego można pobrać ze strony internetowej REDcert:

http://www.redcert.org/images/ble-muster%20selbsterklrung%20abfall%20u.%20reststoffe_april_2012.pdf
Punkty odbioru zostaną zaklasyfikowane do nabywców pierwotnych w myśl rozporządzenia Biokraft-NachV i będąc „jednostką łącznikową“ tym samym podlegają certyfikacji. Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia nie udzielił jeszcze odpowiedzi na pytanie dotyczące zakresu kontroli jednostek przekazujących odpady – analogicznie tak jak w przypadku kontroli rolników.
4.  Obowiązek przystapienia do systemu certyfikacji zatwierdzonego przez Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia w sytuacji, gdy podmiot w Niemczech zajmuje się przekazywaniem, zbiórką i przetwarzaniem biomasy w biopaliwo podlegające podwójnemu zaliczeniu w celu wypełnienia obowiązkowej kwoty biopaliw, dotyczy również przedsiębiorstw z siedzibą za granicą. Oznacza to, że również punkty odbioru skupujące za granicą odpady i pozostałości w celu podwójnego zaliczenia zobowiązane są do przedkładania oświadczeń własnych wystawionych przez jednostki realizujące dostawy.
D) Wnioski o aplikację internetową zrównoważonej biomasy w systemie Nabisy
Formularze wniosków, które w pewnym stopniu zostały zmodyfikowane przez Federalny Instytut Rolnictwa i Wyżywienia, zostały zaktualizowane na stronie internetowej www.redcert.org – Dokumenty – Materiał:  

1. wniosek o dostęp do aplikacji internetowej Nabisy
2. wniosek o zmianę dostępu do aplikacji internetowej Nabisy
3. wniosek o dostęp do nabisy w celu wprowadzenia danych – patrz biuletyn REDcert 12/2012.