Calculate Your Carbon Footprint

Dowiedz się, jak gospodarstwo domowe przyczynia się do emisji gazów cieplarnianych i zobacz jak na kilka sposobów można zwiększyć emisję dwutlenku węgla

///link: http://www.deq.state.or.us/

Susza obniżyła zbiory rzepaku w Niemczech

Susza obniży zbiory rzepaku w Niemczech, które to wytwarzają około jednej czwartej rzepaku w Unii Europejskiej, i prawdopodobnie zmusi producentów biopaliw do obniżenia zdolności produkcji.

Około 75% nasion rzepaku jest stosowane przez zakłądy produkcjące biodiesiel i jest to największy odsetek firm w Unii Europejskiej.

"Producenci biodiesla muszą starać się znaleźć alternatywne źródła surowca lub mogą znacząco zredukować zdolności produkcji," powiedział Claus Keller - analityków giełdowy FOLicht.

Susza, która trwała przez kilka tygodni spowodowała ogromne straty w uprawach rzepaku, zbiory mogą być o 22% mniejsze i mogą spaść o 1,3 mln ton w 2011 do 4,4 mln ton.

"Myślę, że słabe zbiory rzepaku mogą powodować problemy dla producentów biodiesla", powiedział Keller.Z 4,4 mln ton rzepaku można wyprodukować około 1,7 mln ton oleju.

"Niemiecki przemysł produkcji biodiesla wymaga co najmniej 2 mln ton oleju rzepakowego w 2011 r.," powiedział Keller.


"Certyfikacja bardzo utrudni produkcję w Niemczech", mówi Thomas Mielke, szef działu roślin oleistych. "To będzie prawdziwy ból głowy, zwłaszcza dla przemysłu biopaliwowego.

"Przewidywany jest zwiększony import "Z pewnością musi być zwiększony import olejów roślinnych i biopaliw" powiedział Mielke.Mielke spodziewa się wzrostu importu rzepaku do UE z Ukrainy, Rosji i Kazachstanu. ( rzepak można również kupić w Australii i Kanadzie).

Nie będzie również pewne popyt na olej sojowy od producentów z Ameryki Południowej takich jak Argentyna i oleju palmowego z Malezji oraz Argentyny.

Niemieckie firmy wykorzystujące olej rzepakowy prawdopodobne będą chciały kupić jak najwięcej surowca w innych krajach UE, co będzie wiązało się z zaostrzenie przepisów.Euronext futures odnotował wzrost cen rzepaku o 5% w ostatnim tygodniu.Innym problemem jest to, że Niemcy mają nałożone przepisami dyrektywy 2009/28 wymagania że surowce, które służą do produkcji biopaliw muszą spełniać kryteria zrównoważonego rozwoju.

iLUC - Indirect Land Use Change

Pośredni wpływ zmiany użytkowania gruntów na cele produkcji biopaliw , znany również jako ILUC , odnosi się do niezamierzonych konsekwencji zwiększonego uwolnienia emisji gazów cieplarnianych (GHG) z powodu zmiany sposobu użytkowania gruntów na świecie.

Zmiany te wywołane przez rozszerzenie obszarów upraw roślina do produkcji etanolu lub biodiesela w związku ze zwiększonym popytem na biopaliwa. Ponieważ naturalne obszary, takie jak lasy i łąki pochłaniają CO2 a w związku z ich likwidacją przekłada się na wzrost netto emisji gazów cieplarnianych.

http://www.certyfikacja-biopaliw.pl/

Zrównoważony rozwój niomasy i biopaliw

Zrównoważony rozwój biopaliw które używane są na całym świecie, są nimi bioetanol oraz biodiesel. Biopaliwo oparte na etanolu jest oczywiście alkoholem , który otrzymywany jest  z trzciny cukrowej, buraków cukrowych, pszenicy, kukurydzy, słomy, a nawet drewna. Jak? Wystarczy proces fermentacji alkoholowej w którym to cukry zamieniane są na nic innego jak na alkohol ( oczywiście z udziałem drożdży oraz mikroorganizmów). Może być również produkowany z węglowodanów. Tak otrzymany etanol poddawany jest destylacji aby pozbyć się nadmiernej ilości wody. Nasze paliwo nie może zawierać zbyt dużej ilości wody ( czyli mniej niż dwie dziesiąte procenta). Etanol jako paliwo ma wyższą liczbę oktanową jest mniej wybuchowy u znacznie mniej toksyczny, a co za tym idzie spalanie jest czystsze. W czym więc leży problem? Spalanie etanolu prowadzi do wydzielania się formaldehydu oraz aldehydu octowego. Jednak problem może rozwiązać odpowiedni katalizator redukujący powstające gazy. W dzisiejszych silnikach bioetanol to jedynie pięć procent naszej benzyny.                        

Z kolei biodiesel jest w stu procentach naturalnym paliwem, który pochodzi z wcześniej wspomnianych źródeł odnawialnych. Czym więc jest biodiesel? Niczym innym jak olejem otrzymywanym z soi, rzepaku lub odpadów organicznych. Produkty te poddane są tak zwanej reakcji trans estryfikacji katalitycznej w obecności wodorotlenku potasu, który jest tu katalizatorem. Biodiesel składa się z łańcuchów węglowodorowych, które nie zawierają siarki i innych dodatkowych substancji. Paliwo to jest równie czyste i wydajne podczas procesu spalania.                                                     

Oba biopaliwa cały czas poddawane są różnorodnym procesom i badaniom, dzięki czemu powstają coraz to nowsze i wydajniejsze mieszanki zwykłego paliwa z którego korzystamy na co dzień. Zrównoważony rozwój polega ciągłym rozwoju paliw jakimi są właśnie bioetanol oraz biodiesel. Dlaczego? Wykorzystanie jedynie jednego surowca do tworzenia biopaliw po krótkim czasie prowadziłoby do wyczyszczenia danego surowca. Zrównoważony rozwój pozwala nam pozwalać coraz to nowsze metody na uzyskanie biopaliw, które eliminują takowe zagrożenie.

Odnawialne źródła energii to coraz częściej poruszany temat jeśli chodzi i paliwa. W 1990 roku na rynku światowym po raz pierwszy pojawił się silnik, którego projektantem był dr. Rudolf Diesel. Zaprojektowany przez niego silnik w stu procentach wykorzystywał olej arachidowy jako paliwo. Kilka lat później H. Ford stworzył silnik jeżdżący jedynie na etanolu. Jednak nie było to idealne rozwiązania i nie przetrwały do dziś. W latach czterdziestych zrezygnowano z etanolu jako paliwa – jego ceny na nieszczęście koncernów były zbyt niskie. Druga wojna światowa była okresem eliminacyjnym dla biopaliw. Jednak w latach siedemdziesiątych znów wrócono do koncepcji etanolu- do tej pory Brazylia jest jego największym producentem.

Problemu z dobrowolnymi systeami

FEDIOL oraz COCERAL zwracają uwagę, że powstały probelmy z wzajemną uznawalnością systemów certyfikacji.

Brak wzajemnego uznawania systemów ze względu na różnorodność istniejących programów i różnice pomiędzy nimi stwarza wysokie ryzyko utrudnień w handlu w całym łańcuchu dostaw biopaliw. Dlatego też istotnie ważne jest, by każdy uznany na poziomie europejskim system był automatycznie przyjęty we wszystkich państwach członkowskich. Wszelkie opóźnienia w tym zakresie mogą powodować poważne zakłócenia doprowadzające do przerw w obrocie handlowym.

•  Okres rozliczenia bilansu masy.

Trzy miesięczny okres realizacji bilansu masy jest problematyczny dla rynku ze względu na specyfikę corocznych zbiorów surowców. Umożliwienie prowadzenia bilansu masy w ciągu 12 miesięcy wprowadza efektywniejsze zarządzanie zrównoważonym łańcuchem dostaw bez nadmiernych obciążeń administracyjnych. Dlatego też FEDIOL i COCERAL zwróciły się do KE z prośbą o dalsze działania w celu wypracowania jednolitego i sprawnego okres bilansu masy dla wszystkich systemów.

Zmiany w podejściu do Zrównoważonego Rozwoju Biopaliw

W świetle ostatnich wydarzeń należy zwrócić uwagę na następujące dane odnośnie multi-site certyfikacji:
 
* Multi-site certyfikacji w ramach RED jest możliwe tylko w przypadku indywidualnej kalkulacji bilansu masy jest wykonywane na indywidualne miejscu, które jest częścią certyfikacji w wielu miejscach (proszę zobaczyć w załączonej prezentacji).
* Jeden rachunek ogólny bilans masy dla wszystkich witryn nie spełnia wymogów RED. (patrz również dołączony Komunikat Komisji Europejskiej, str. 5). 
* Brak zgodności z tymi wymaganiami, może spowodować cofnięcie certyfikatu. Jeśli w wielu miejscach bilansu masy świadomie przyjęte przez jednostkę certyfikującą może to spowodować wycofanie uznania / akredytacji jednostki certyfikującej.

Informacje o systemach certyfikacji

Informacje z platformy

http://feeds.feedburner.com/biofuels-platform_all
http://biocert.or.id/ 

Zielone światło dla pierwszych unijnych programów zrównoważonego rozwoju biopaliw

Bruksela, 19 lipca 2011 r. - Biopaliwa mogą być przyjazną dla środowiska alternatywą dla paliw kopalnych. Musimy jednak dopilnować, by plantacje palm olejowych lub trzciny cukrowej nie powstawały w miejscu lasów tropikalnych i bogatych w węgiel torfowisk. Musimy też zagwarantować, że stosowane w UE biopaliwa pozwolą w wymierny sposób ograniczać emisje gazów cieplarnianych w porównaniu do paliw kopalnych. W tym celu zrównoważony charakter biopaliw powinien być kontrolowany albo przez państwa członkowskie, albo na podstawie dobrowolnych systemów zatwierdzonych przez Komisję Europejską. Do dziś Komisja zatwierdziła siedem nieobowiązkowych programów tego rodzaju: ISCC, Bonsucro EU, RTRS EU RED, RSB EU RED, 2BSvs, RSBA i Greenergy. Na tej podstawie w 27 państwach członkowskich stosuje się je bezpośrednio.

Günther Oettinger, komisarz ds. energii, mówi: „Musimy dopilnować, aby cały łańcuch produkcji i dostaw biopaliw był zrównoważony. Dlatego właśnie ustanowiliśmy najwyższe na świecie wymagania w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. Systemy zatwierdzane obecnie na poziomie UE są dobrym przykładem przejrzystych i rzetelnych metod gwarantowania, że normy te są przestrzegane.”

Biopaliwa stosowane w UE, niezależnie od tego czy są produkowane na potrzeby lokalne czy też importowane, muszą być zgodne z tymi normami aby otrzymać dofinansowanie ze strony państwa lub zostać wliczone do obowiązkowych celów krajowych w zakresie wykorzystania energii odnawialnej. Kryteria te mają na celu zapobieganie przekształcaniu się obszarów o dużej różnorodności biologicznej oraz obszarów zasobnych w węgiel w obszary produkcji surowców służących do produkcji biopaliw. W praktyce oznacza to, że biopaliw wyprodukowanych z upraw prowadzonych na terenach, które wcześniej zajmował unikalny ekosystem lasu tropikalnego lub naturalnych użytków zielonych, nie można uznać za zrównoważone. Ponadto emisje gazów cieplarnianych całego łańcucha produkcji muszą być o co najmniej 35 proc. niższe w porównaniu do paliw kopalnych. Próg ten z czasem będzie podwyższany.

Kontekst

UE postawiła sobie za cel osiągnięcie do 2020 r. co najmniej 10 proc. udziału energii odnawialnej w transporcie. W przypadkach, gdy do osiągnięcia tego celu wykorzystuje się biopaliwa, muszą one spełniać wymogi w zakresie zrównoważonego rozwoju. Oznacza to, że surowce do produkcji biopaliw nie mogą pochodzić z obszarów cennych pod względem różnorodności biologicznej, takich jak obszary chronione, ani z obszarów, które wiążą duże ilości węgla, takich jak lasy lub torfowiska.

Przedsiębiorstwa mogą wybierać, czy wykażą zgodność z tymi wymogami w zakresie zrównoważonego rozwoju na podstawie systemów krajowych, czy przyłączając się do dobrowolnego programu zatwierdzonego przez Komisję.

Jeżeli Komisja, po dokładnym sprawdzeniu danego programu pod względem wymogów w zakresie zrównoważonego rozwoju, uzna, że w zadowalającym stopniu spełnia on wymogi dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii1, wówczas zatwierdza go na pięć lat. Program taki polega na kontrolowaniu gdzie i w jaki sposób produkuje się biopaliwa. Jeżeli dany produkt spełnia wymogi dobrowolnego programu wystawia się świadectwo jego zgodności.

Po dokonaniu szczegółowej oceny i wprowadzeniu różnych ulepszeń Komisja zatwierdziła następujące programy:

ISCC (niemiecki program finansowany przez państwo obejmujący wszystkie rodzaje biopaliw);

Bonsucro EU (wspólna inicjatywa na rzecz biopaliw z trzciny cukrowej, adresowana do Brazylii);

RTRS EU RED (wspólna inicjatywa na rzecz biopaliw z soi, adresowana do Argentyny i Brazylii);

RSB EU RED (wspólna inicjatywa obejmująca wszystkie rodzaje biopaliw);

2BSvs (program francuskiego przemysłu obejmujący wszystkie rodzaje biopaliw);

RSBA (program holdingu Abengoa obejmujący jego łańcuch dostaw);

Greenergy (program firmy Greenergy dotyczący brazylijskiego etanolu z trzciny cukrowej).

Komisja prowadzi rozmowy z autorami innych dobrowolnych programów na temat ich poprawy i doprowadzenia do spełnienia przez biopaliwa wymogów w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Dalsze informacje

Zatwierdzone programy oraz sprawozdania oceniające będą publikowane na internetowej platformie na rzecz przejrzystości:

http://ec.europa.eu/energy/renewables/biofuels/sustainability_schemes_en.htm

Więcej szczegółów na temat zatwierdzonych do chwili obecnej programów można znaleźć w MEMO/11/522.